Baptysterium San Giovanni znajduje się we Florencji w pobliżu katedry. Pierwsza budowla powstała w tym miejscu w okresie IV-VI w. Kilka stuleci później (1059-1128) baptysterium przebudowano w stylu romańskim w kształcie jaki znamy do dziś. Ten ośmiokątny obiekt sakralny należy do grona najstarszych budynków w mieście i posiada status bazyliki mniejszej.
Słynie przede wszystkim za sprawą trzech par artystycznie zdobionych drzwi z brązu, spośród których najbardziej znane - Bramy Raju wykonał rzeźbiarz, złotnik i architekt - Lorenzo Ghiberti. Obecnie podziwiane drzwi są kopią oryginałów zdemontowanych w 1990 roku, by uchronić je przed zniszczeniem i szkodliwymi wpływami środowiska. Wystawione przez ponad 500 lat na działanie niekorzystnych czynników zostały poddane laserowemu oczyszczaniu i złożone w pobliskim muzeum. Pozostałe wejścia przedstawiają staro- i nowotestamentowe sceny, postacie biblijne oraz alegorie cnót. Południowy portal jest dziełem Andrei Pisano.
Wiele znanych postaci, artystów (Dante Alighieri), prekursorów renesansu i członków znamienitych rodów (Medyceusze) było chrzczonych w tym baptysterium.
Z zewnątrz chrzcielnicę zdobi biały i zielony marmur. Każda ze ścian posiada półkoliste arkady.
We wnętrzu baptysterium jest dosyć ciemno. Promienie słoneczne wpadają bowiem tylko poprzez niewielkie okna i latarnię umieszczoną na szczycie namiotowego dachu.
W środku znajduje się monumentalny grobowiec antypapieża Jana XXIII.
Zwieńczenie wnętrza stanowi wspaniały sufit ozdobiony, ułożonymi w kilka pasów, mozaikami. Na nich widnieją chóry anielskie i różnorodne historie biblijne. Najbardziej makabrycznym elementem są obrazy przedstawiające Sąd Ostateczny i Piekło, w którym skazańców palą ognie, kąsają węże, pożerają okrutne bestie. Niewątpliwie te sceny przypominają dwa inne późniejsze dzieła traktujące o horrorze potępieńców - „Boską komedię Dantego i „Sąd Ostateczny” Boscha. Największym elementem mozaik jest postać Chrystusa Króla.
K.P.
