Pierwszy budynek wzniesiony dla rady miejskiej na wrocławskim rynku powstał prawdopodobnie około XIII wieku. Początkowo parterowe pomieszczenie na co dzień służyło celom handlowym. Ciągle powiększany i rozbudowywany swój ostateczny kształt ratusz uzyskał około XVI wieku. W średniowieczu był jedną z najbardziej okazałych budowli.
Współcześnie wykonany z cegły i piaskowca ratusz jest nie tylko symbolem władzy miejskiej, świadczy również o dawnej świetności, potędze i bogactwie tutejszych mieszczan. Pełne bogatych rzeźbiarskich detali fasady zachwycają swoim przepychem i kunsztownością. Wnętrza utrzymane są w podobnym stylu. Sklepienie Wielkiej Sali zdobi aż 161 misternie wykonanych zworników.
Każda elewacja ukształtowana jest w innym stylu i różni się od pozostałych. Wschodnia część stała się najbardziej reprezentatywną i rozpoznawaną wizytówką miasta. To tutaj umieszczono olbrzymi astronomiczny zegar z 1580 roku. W północno-zachodnim narożniku zachwyca wysoka na 66 metrów wieża. Zwieńczona miedzianym dachem hełmowym posiada jeden z najstarszych herbów Wrocławia, pochodzący z 1536 roku.
Obecnie w ratuszu mieści się Muzeum Historyczne Miasta Wrocławia. Sale takie jak: Sala Mieszczańska, Książęca, czy Izba Ławy przywołują na myśl dawne zwyczaje i prawa. Wartość historyczna i artystyczna tych pomieszczeń jest niewątpliwa.
W podziemiach ratusza istnieje najstarsza wrocławska restauracja – Piwnica Świdnicka. Od XIV wieku sprowadzano tutaj piwo z pobliskiej Świdnicy. Wewnątrz lokalu zakazywano palenia tytoniu, gier hazardowych i przeklinania. Przez długie lata swojej historii ta słynna pijalnia gościła takie osobistości jak: Goethe, Chopin, Słowacki.
KaPy
